haar sprookjesbos, genaamd Wayaka trail.
Deze morgen (gister) werd ik wakker en had ik het gevoel dat ik de natuur in wilde.
Vaak ga ik hiken met iemand, maar nu wilde ik het liefst alleen zijn.
Zondagochtend werd ik wakker en had ik een bericht van Lisanne, bij wie ik een keer een ademhalingssessie heb gedaan in Den Bosch. Magisch, indien je meer informatie wilt, stuur me een berichtje! Zij nodigde me uit voor een 21 dagen challenge van Deepack Chopra – Effortless Abundance. Gister was dag 1, en het onderwerp was;
‘Today I behold the abundance the surrounds me’ – ‘Vandaag aanschouw ik alle overvloed waarmee ik word omringt’. Misschien had ik daarom zo’n drang om alleen in de natuur te zijn, opzoek naar moois en op avontuur.
Het enige wat ik wist, was, het heet de Wayaka trail en het start ergens in Sabadeco. Er stond 4.8km op het bordje, en tot het trail bordje was het 700m. De vraag was of de 4.8km enkele reis was of heen en terug. Door het zoeken naar de ingang had ik namelijk nog maar 2u voor het donker was.
Mijn eerste ingeving was ; oooh een sprookjesbos. Het was een kronkelpad met enorme bomen. Zulke oude bomen heb ik nog nooit gezien op Bonaire, enorm. Verwilderde natuur waar niks aan gedaan is, alles kan en mag groeien zoals het gaat. Onder de indruk van de enorme wortels. Roots dat ik vind ik een mooi woord in het Engels.
“Be like a tree. Stay grounded. Connect with your roots. Turn over a new leaf. Bend before you break. Enjoy your unique natural beauty. Keep growing”. Joanne Rapits
Terug naar de trail….
De geluiden die je aandacht trekken en je leiden om ieder bochtje waar je verbaasd bent over het moois dat je ziet. De geluiden triggerde mij om snel te lopen, omdat je zo nieuwsgierig bent naar wat er weer om het bochtje zou zijn.
Ik was erg onder de indruk van het karakter van de trail. Zoveel diversiteit in het landschap. De trail heeft erg veel in me losgemaakt, veel verschillende soorten emoties. De natuur doet wonderen met mij. Het moois dat er ‘gewoon is’ waar je niks voor hoeft te doen.
Wonderland, wanneer je moest bukken voor een aantal takken, struiken beleefde ik het als een deurtje naar een andere kamer, en daar was het weer heel anders.
Red sand , black sand, rots, papegaaien, troupials, prikichis en ik hoorde een uil. Hoorde je wel, maar zag je niet. Rond 18u werd het gezang van de vogels luider en luider, en ze waren volop met elkaar aan het kletsen, zo genieten.
Helaas heb ik de trail niet af kunnen maken want met 4km op Runkeeper was het ongeveer 18u. Dat betekende dat de 4.8km op het bordje toch one-way was. Helaas ben ik omgedraaid. Dit bracht verschillende emoties bij mij op. Wanneer ik ergens aan begin, wil ik het ook altijd afmaken, doorzetter en een perfectionist. Tenslotte was ik reuze benieuwd waar het pad me naartoe zou leiden, een uitkijkpunt?
De kilometers die ik heb afgelegd zijn alleen tussen de volle begroeiing geweest, zonder zicht op de zee of Klein Bonaire, er stond me dacht ik nog iets moois te wachten. Maar het pad was te onduidelijk om te wandelen in het donker. Na het omdraaien heb ik even lopen mokken, maar al snel bracht moedernatuur me een boom met 2 troupials en 2 papegaaien die volop met elkaar aan het kletsen waren. Hier heb ik verbijsterend staan luisteren, heerlijk – alleen op de wereld met allerlei moois.
Na dat geluksmomentje was ik helemaal back on track, en was ik juist heel blij dat ik niet verder ben gegaan, want ik was echt net voor schemer terug bij de auto.
De quote van 1 juni: ‘ vandaag aanschouw ik alle overvloed waarmee ik word omringt’ is zeker tot zijn recht gekomen. Dankjewel moedernatuur voor deze fijne hike, mooie ervaring en zelfleer.
Wayaka trail 
Made by Laine 